اشعار ابو العلاء معرى و روى آن اصل ، اشعار زيادى از او حفظ داشت و از همين سبب مردم او را به سوء عقيده متّهم كردند و از نظم اوست : اعلل القلب بذكراكم * و القلب يأبى غير لقياكم حللتم قلبى و بنتم فما * ادناكم معنى و اقصاكم يا حبّذا ريح الصبا انّها * تروح القلب برياكم و نيز از اوست : إلى الرحمن أشكو ما الاقى * غداة غد على هوج النياق نشدتكم به من زم المطايا * امر بكم امر من الفراق و هل داء امر من الفراق * و هل عيش الذ من التلاق و در سال 615 درگذشت . مليجى : با جيم منسوب است به مليج بر وزن مليح و آن قريه‌اى است در هرات و از آن قريه است ابو القاسم عمران بن موسى بن حميد معروف به ابن الطيّب مليجى در شمار محدّثان و متوفّاى 275 و عبد الوهاب بن وهيب مليجى در عداد فقيهان و متكلّمان و قاضيان و ابو عمر عبد الواحد بن احمد بن ابى القاسم ابن محمّد بن داود مليجى هروى در شمار اديبان و لغويان و صاحب كتابى در ردّ بر ابو عبيده در غريب قرآن و كتاب الروضة و اين كتاب مشتمل است بر هزار حديث و هزار غريب و هزار حكايت و هزار شعر و در سال 463 درگذشت و سيوطى در بغية الوعاة مليجى را با حاء مهمله ضبط كرده و اشتباه است . مليانى : منسوب است به مليانه بر وزن دندانه از شهرهاى مراكش و از آن شهر است سعيد بن محمّد ابن سعيد مغربى مليانى در شمار اديبان و فاضلان . وى در سال 720 از مغرب به قاهره رفت و در آن شهر زيست و به تعليم و تدريس علوم عربيّه پرداخت و در سال 771 درگذشت . ممّاتى : با تشديد ميم بر وزن سكّاكى و ابن ممّاتى لقب ابو المكارم اسعد بن خطير مصرى است از اكابر نويسندگان و اديبان و ناظر دواوين مصر . پدر او خطير نصار او در ديوان مصر كارگزار و نويسنده بود و اسد الدّين شيركوه عمل ترسا را در دواوين مصر پسنديده ندانست و بر اخراج او آهنگ نمود امّا خطير دين اسلام را گردن گرفت و در شغل خود ماند و ابن ذروى در اين خصوص گفت : لم يسلم الشيخ الخطير لرغبة فى دين احمد * بل ظنّ ان محاله « 1 » يبقى له الديوان سرمد و الآن قد صرفوه عنه فدينه و العود احمد و اسعد مردى اديب و كاتب و شاعر بود و از اوست : نظم سيرهء صلاح الدّين ايّوبى و نظم كليله و دمنه و ديوان شعر و در سال 606 درگذشت و از نظم اوست : تعاتبنى و تنهى عن امور * سبيل الناس ان ينهوك عنها أ تقدر ان تكون كمثل عينى * و حقك ما على اضرمنها و در كتمان سر گفته است : و اكتم السرّ حتّى عن اعادته * ان المسر به من غير نسيان و ذاك ان لسانى ليس يعمله * سمعى بسر الذى قد كان ناجانى

--> ( 1 ) - محال ، به كسر ميم به معنى مكر و خديعت است ( مؤلّف ) .